Prądy w fizjoterapii – kiedy i dlaczego warto je stosować?
Terapia z wykorzystaniem prądów leczniczych to jedna z najczęściej stosowanych metod w fizjoterapii. Polega na kontrolowanym oddziaływaniu prądu elektrycznego na tkanki organizmu, co daje szerokie efekty terapeutyczne.
Najważniejsze korzyści:
- redukcja bólu (zarówno ostrego, jak i przewlekłego),
- poprawa ukrwienia i odżywienia tkanek,
- przyspieszenie procesów gojenia,
- rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni,
- stymulacja osłabionych mięśni i nerwów.
Rodzaje prądów stosowanych w fizjoterapii:
- TENS – skuteczna metoda walki z bólem,
- Prądy interferencyjne – głównie na dolegliwości bólowe i poprawę krążenia,
- Prądy diadynamiczne – działanie przeciwbólowe i usprawniające,
- Galwanizacja i jonoforeza – wykorzystanie prądu stałego, również do wprowadzania leków przez skórę.
Zabieg jest bezpieczny i bezbolesny, a odczuwalne mogą być jedynie delikatne mrowienia.
Stosuje się go m.in. przy bólach kręgosłupa, stanach pourazowych, chorobach zwyrodnieniowych czy do rehabilitacji po urazach i operacjach.
Przeciwwskazania
- Rozrusznik serca lub inne wszczepione urządzenia elektroniczne,
- Nowotwory złośliwe w obszarze zabiegowym,
- Zakrzepica żył głębokich, tętniaki i inne choroby naczyniowe,
- Ostre infekcje i stany zapalne,
- Świeże urazy tkanek miękkich, złamania, rany otwarte,
- Padaczka (zwłaszcza przy stymulacji w okolicy głowy),
- Zaburzenia czucia (ryzyko poparzeń i urazów),
- Metalowe implanty w polu działania prądu (mogą powodować nadmierne nagrzewanie),
